kisah sedih :(

saya perlu kan awak!

awak slalu ckap"saya syang awak"penat saya dengar...tapi saya suka..awak sweet sangat..
awak slalu sabar dgn peragai saya..awak slalu ckap saya manje...padahal awak yg manje..
awak ingat tak masa awak demam dulu??awak ngis-ngis taknak makan ubat..
... tapi mama awak paksa gak..
kelakar la awak ini..dah besar peragai still macam budak-budak..

awak tau tak..
saya betul-betul sayang kan awak..tak tau camane kehidupan saya tanpa awak nanti..awak segala-galanya bagi saya..

suatu hari tu kan..awak demam..awak ckap demam biasa..tapi saya masih tak puas hati..saya pergi rumah awak..saya tengok awak pucat sangat...
takut saya tengok awak macam tu..
"sayang?? jangan nakal-nakal tau klu saya takde nanti..saya sayng awak sampai bila-bila..tu janji saya..awak tetap selamanya dalam hati saya..."
saya tak tau nak cakap apa..saya terus menangis tengok awak macam ni..
jgn lah takutkan saya..
saya takut awak hilang dalam hidup saya..

awak?? kenapa ckap macam tu?? awak nak tinggalkan saya ea??awak dah tak sayang saya lagi ke??klu awak takde,sapa nak jaga saya lepas ni??
sapa nak ckap I LOVE U kat saya lagi?? sapa nak sayng saya sebagaimana awak sayang saya dulu??saya tak boleh klu takde awak..

awak??awak dengar kan apa yg saya ckap??
jgn la tidur,saya takut sorang-sorang..
awk??bangun la...jgn la pejam mata macam tu..
"saya menangis,saya menjerit...
sampai hati awak tak hiraukan saya lagi..kenapa awak tak bangun lapkan air mata saya??

tapi akhirnya saya sedar yg awak takkan wujud lagi kat dunia ni..
awak dah pergi selamanya dari hidup saya..
awak pergi selamanya bersama penyakit awak..
saya tak mampu hidup tanpa awak..tapi kehidupan perlu di teruskan..
saya redha dgn ketentuan nya...
sehingga kini saya simpan segala kenangan kita bersama..
dan saya percaya setiap kejadian pasti ada hikmahnya...

"sayangi seseorang itu selagi hayatnya masih ada" (:

 #cerita sebagai pengajaran je.. belajar berdikari bile da kehilangan owg yg tersayang :)#